Brandende kaarsjes. De geur van zelfgebakken cake en muziek van Corry Konings. Zo maakt Kammeraat Lisanne (23) het gezellig bij Tiny en Jan Wijbenga thuis. Mevrouw praat nauwelijks meer door haar dementie en ze zit in een rolstoel. ‘Ik moet dus vooral afgaan op de verhalen van haar man en dochter, en op mijn gevoel. Haar zintuigen en gevoel voor sfeer zijn nog prima in orde, daar maak ik gebruik van.’

‘Sinds ruim een maand kom ik iedere donderdag bij mevrouw en meneer Wijbenga thuis. Omdat mevrouw zelf niet meer praat – af en toe wat losse woorden – is het even aftasten wat zij prettig vindt. Ik let daarbij erg op haar reacties en houding.’


‘Mevrouw was een echte huismoeder. Zij maakte het graag gezellig thuis en zorgde ervoor dat alles blonk. Daarom vind ik het belangrijk om te zorgen voor een opgeruimde, warme sfeer. Ook speelde mevrouw graag accordeon. Nu kan ze zelf niet meer spelen, maar genieten van een live optreden in haar eigen huiskamer lukt nog wel. Vorige week kwam een kennis even wat gezelligheid brengen met zijn instrument. Haar man zong lekker mee. Een heerlijke middag was dat.

Wel merk ik, dat ik mij niet urenlang op haar moet richten. Het eerste uur dat ik er ben, reageert ze op me met een glimlach of af en toe een woord. Later op de middag wordt dat minder. Als ik mij dan even terugtrek, lijkt ze te ontspannen. Er gewoon zijn, terwijl haar man andere dingen doet, lijkt voor haar op zo’n moment voldoende. Het is dus heel belangrijk dat ik goed op haar lichaamstaal let.’